سه راه مسجد شاه در تلاقى و انشعاب بازار كنار خندق و بازار عطرفروشها و معبر نوروزخان سه - راهى وسيع سرپوشيده‌اى بود كه سه راه مسجد شاهش مىگفتند . ( سه راه تقريبى فعلى ) در وسط اين سه راهى پايهء شش ضلعى كلفت آجرىيى بود كه از اطراف طاقها به رويش برگشته تشكيل محوطه‌اى داده بود كه در آن ميوه‌فروشها و طوافها و دست‌فروشها جمع شده بساط پهن مىكردند و بر روى هم سه راهى دلنشين گرم چسبنده‌اى ، مخصوصا از نزديكيهاى شب عيد نوروز تا ارديبهشت كه امتعهء شب عيد از ليمو و پرتقال و سبزىهاى نوبر و ماهيهاى جوراجور و نوبرانه‌هاى بهار در آن با آب و تاب تمام عرضه شده جلوه‌گرى مينمود . از بساطىها و طوافهاى اين محل يكى مردى بود به نام ( ميرزا دوغى ) كه تابستانها دوغ و زمستانها تا بعد از عيد ماهى مىفروخت و ديگرى دل و قلوه‌فروشى به اسم ( يد اللّه مشنگ ) كه لاوك « 1 » جگر دل و قلوه‌ى خود را در سمت ديگر سه راه مقابل بساط ميرزا دوغى مىگذاشت . ابزار و اثاثيهء ميرزا دوغى براى دوغ عبارت بود از : چهارپايهء كوتاه و مجمعهء بزرگ مسى و قدح لنگرى « 2 » چينى مرغى « 3 » زيبايى كه وسط مجمعه نهاده از

--> ( 1 ) . ظرفى چوبى مانند لگن . ( 2 ) . قدح بزرگ كه بعضى تا پنجاه ليتر آب مىگرفت . ( 3 ) . ظروفى چينى به نام مرغى از جنس بسيار اعلا در نازكى و ظرافت تمام با نقوشى تقريبا برجسته از طيور و برگ و گل و بوته كه از چين مىآمد .